Devri

disteraat

disteraat

v.

I. V. intr.

A.

(1) Dépérir.

●(1659) SCger 39a. deperir, tr. «disteraat.» ●144b. disteraat, tr. «deperir.» ●(c.1718) CHal.ms i. Voila un arbre qui deperit, tr. «chetu ur c'huen a zistera.»

●(1876) TDE.BF 149b. Disteraat, v. n., tr. «Dépérir, s'altérer, se détériorer.»

●(1904) DBFV 61a. distérat, v. n., tr. «dépérir, s'affaiblir.»

(2) Déchoir.

●(1872) ROU 106a. Déchoir, tr. «disteraat.»

B. Mont war zisteraat.

(1) Faiblir.

●(1825) COSp 153. El-cé pebèl ma avance un dein ér santeleah, é tistéra ol er boén e uélai én hi, hac é cresq ur certæn doustér dré behani é ta Doué de zigrïein en huerhuonni ag er vuhé-man. ●(1867) LZBt Gouere 334. ha war disteraat bemde e ie he iec'hed.

●(1908) FHAB Ebrel 128. ar brezonek, betek ar bloavesiou diveza-man, war zisterât. ●(1924) FHAB Ebrel 126. êt ar feiz war zisterât. ●(1928) BREI 60/1d. Ar benveg-se (...) war disteraat bemde ec'h a.

(2) Perdre de l'importance.

●(1924) FHAB C'hwevrer 55. Gwechall e veze foar bep bloaz e Kersantjili, met war zisterât e oa êt kement ma voe taolet d'an traon er bloaz 1839.

(3) Se déprécier.

●(1910) BOBL 02 avril 275/2e. ar frouez a ielo war zisterat, beteg ma kouezint da netra.

II. V. tr. d.

(1) Amoindrir.

●(1866) LZBt Ebrel 126. disteraat ho trugare e kenver Doue evit ar bennozo a skuil war hoc'h Eskopti.

(2) Avilir.

●(1862) JKS 210. ken euruz o veza disprizet ha distereet.

(3) Déprécier.

●(1910) BOBL 16 avril 277/2e. Gouezit ez eus daou seurt plant : eur re a zistera, a zizec'h an douar hag eur re all a wella anezhan en eur skarza pe mouga al loustoni a zo o klask diwana.

III. V. pron. réfl. En em zisteraat : se rabaisser.

●(1856) GRD 317. mar chongeamb en en dès hum zistérreit dré er péhed. ●(1868) FHB 193/296b. Er Chin (…) an hini a receo ar meuleudiou hag ar fougerez-ze a dle en em zisteraat hag en em izelaat muia ma c'hallo.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...