Devri

disliv .1

disliv .1

adj.

I.

(1) Sans couleur.

●(1499) Ca 65a. Disliu. g. descoulorable / ou mal coulore.

●(1659) SCger 143b. dislivv, tr. «pasle.» ●(1732) GReg 221a. Sans couleur, qui n'a point de couleur, tr. «Disliv. disliou.»

●(1909) FHAB C'hwevrer 44. louzeier disliv ha morfount hor parkeier.

(2) Décoloré.

●(1904) DBFV 55b. disliù, adj., tr. «décoloré.» ●(1931) VALL 188b. Décoloré, tr. «disliou.»

(3) (en plt de qqn) Pâle, livide.

●(c.1718) CHal.ms i. blesme, tr. «glas, disliu'.» ●(c.1718) CHal.ms ii. liuide, tr. «disliu', blem'.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Il est deuenu pasle comme la mort, tr. «deit é quen trist' el maruu', deit é deuout blem, glas, disliu' el er maruu'.»

●(1860) BAL 114. Pa vezo va divoc'h disliv. ●(1876) TDE.BF 146a. Disliv, adj., tr. «Blême, livide, décoloré, parlant des personnes.»

●(1902) PIGO I 101. e zremm disliv. ●(1904) DBFV 55b. disliù, adj., tr. «pâle.» ●(1907) PERS 212. he vizaj ken disliv ha ken treut. ●(1914) DFBP 199b. livide, tr. «Disliou.»

II. sens fig.

(1) Sans intérêt.

●(1921) FHAB Genver 4. kazetennou gallek, divlaz ha disliou.

(2) (en plt de qqn) (?) Sans valeur ; sans étiquette (?).

●(1906) BOBL 10 février 73/2d. Erru eo skuiz Breiz-Izel gant deputeed neant ha disliou.

III. Disliv evel ar marv : voir marv.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...