Devri

disleal

disleal

adj.

(1) (Homme) déloyal.

●(14--) N 1361. Nedoff oz nep re disleal, tr. «Je ne suis perfide envers personne.» ●(1499) Ca 65b. Disleal. g. desloyaulx. ●(1530) Pm 120. Goall den disleal ha calet, tr. «Un méchant homme déloyal et entêté.» ●(1575) M 249. An re so disleal, tr. «ceux qui sont infidèles.»

●(1659) SCger 42a. deloyal, tr. «disleal.» ●91a. perfide, tr. «disleal.» ●143b. disleal, tr. «perfide.» ●(1710) IN I 40. disleal en andret ar mad oberour bras se. ●(1732) GReg 262a. Deloyal, tr. «Disleal.»

●(1882) BAR 190. an dud fallacr ha disleal-ze. ●(1890) MOA 105a. Ne pas payer ses dettes est une mauvaise action, tr. «lezel he zle da baea a zo beza disleal.»

●(1907) AVKA 188. ar barner disleal-ze. ●(1911) BUAZperrot 290. An dud-ze a zo disleal ha kamm.

(2) (Chose) déloyale.

●(1889) ISV 115. abalamour ne felle ket dezhan ober eun dra disleal bennag a c'houlenne roue Brozaos diganthan.

(3) (Chose) injuste.

●(1878) EKG II 65. traou diskiant, disleal ha dizakret.

●(1908) FHAB Even 179. al lezennou disleal ha dissakred.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...