Devri

diskaloniñ

diskaloniñ

v.

(1) V. tr. d. Décourager.

●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 84. hemb guellein gobér eun dehai nag ou discalonein.

●(1904) DBFV 58a. diskalonein, v. a., tr. «décourager.»

(2) V. pron. réfl. En em ziskaloniñ : se décourager.

●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 77. ni a hum ziscalonehé casi.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...