Devri

diroudañ / diroudiñ / diroutiñ

diroudañ / diroudiñ / diroutiñ

v.

I. V. tr. d.

(1) Dévoyer, dépister, dérouter.

●(1868) FHB 170/108a. ha da zirouda evese ar re a redje war hol lerc'h. ●(1872) ROU 80b. Dérouter, tr. «Dirouda.» ●(1895) GMB 176. diroudeiñ perdre, égarer à dessein un animal dont on veut se débarrasser, en pet[it] Trég[uier].

●(1907) FHAB Kerzu 293. dirouda ar pesked. (...) pe e tiroudont o enebour, pa vezont chasseet. ●(1908) PIGO II 15. gret an evoa kant ha kant tro 'vit diroudan anean. ●(1914) DFBP 88a. depister, tr. «Dirouda.»

(2) sens fig. Dévoyer, pervertir.

●(17--) EN 686. gand an den misirab a neus ma diroudet, tr. «par le misérable qui m'a dévoyée.»

II. V. intr.

(1) (marine) Changer de route.

●(1977) PBDZ 780. (Douarnenez) diroutiñ, tr. «changer de route (navigation).»

(2) (en plt d'un train) Dérailler.

●(1907) BOBL 22 juin 143/3b. Sethu ar bederved gwech d'ean da zirouda.

(3) sens fig. Divaguer, s'éloigner du sujet.

●(1872) ROU 103b. Sortir, de la question, tr. «dirouda.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...