Devri

dirobañ

dirobañ

v. tr. d. Dérober.

●(1499) Ca 64a. Dirobaff. g. desrober. ●(1612) Cnf 9b. mé a dirob vn diner.

●(1732) GReg 271b. Derober, tr. «Diroba. pr. dirobet. Van[netois] dirobeiñ.»

►absol.

●(1612) Cnf 9a. Bezaff eo diffennet dré an læseenn diuin dirobaff, ha lazrez.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...