Devri

dirañjiñ

dirañjiñ

v.

I. V. tr. d.

(1) Déranger (qqn).

●(1901) LZBg 59 blezad-2l lodenn 80. kement-sé e ziranj en dud aral.

(2) Déranger (qqc.).

●(1821) SST 35. Jesus-Christ e sortias ag er bé hemp dirangein er mein pehani e ouai clos mat ar nehou.

II. V. pron. réfl. En em zirañjiñ : se déranger.

●(1838) OVD 54. hum zirangein un tamicg.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...