Devri

digregiñ / digrogiñ / digrog

digregiñ / digrogiñ / digrog

v.

(1) V. tr. d. Décrocher.

●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 91. nitra n'hellé donnet de ben a hobér dehai digrogue ou deourn a zoh barrenneu hur haouidel. ●(1861) BSJ 252. e zas ou deu de zigroguein hur Salvér a zoh é Groéz. ●(1896) HIS 144. aveit digrog er horv a zoh er groéz.

●(1904) DBFV 52b. digrog, digrogein, v. a., tr. «détacher, décrocher, dépendre.»

(2) V. intr. Démordre.

●(1904) DBFV 52b. digrog, digrogein, v. n., tr. «démordre.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...