Devri

digouviañ

digouviañ

v. tr. d.

(1) Congédier, inviter à se retirer.

●(1727) HB 309. disanavezet ha digoufiet gantâ en e varn. ●(1732) GReg 196b. Congédier, donner honnêtement le congé à, tr. «digouffya.» ●(17--) TE 171. er joé en doai David bout bet digouviét.

●(1874) FHB 478/60b. pa veze digoviet da vont kuit. ●(1877) FHB (3e série) 28/219a. prest oant deuet da veza re republikan an oll hag e rankchot ho digouvia.

●(1904) DBFV 52b. digouvi, digouviein, v. a., tr. «déprier, rebuter, éconduire, chasser (le démon).» ●(1904) ARPA 122. Digoviit anezho.

(2) Décommander.

●(1732) GReg 206a. Contre-mander, ceux qu'on avoit invité, tr. «Discouvya. digouffya.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...