Devri

digeflusk

digeflusk

adj.

(1) Immobile.

●(c.1500) Cb [diqueulusq]. g. non meu id est non motus. b. diqueulusq.

●(1732) GReg 808a. Un corps qui est dans le repos, tr. «un dra diguefflusq.»

●(1847) FVR 250. Pa welaz an holl war ho daoulin, o kana meuleudiou da Virabeau, hen, soun ha digeflusk, a griaz a vouez huel : Idolatriach, idolatriach eo kement-ma ? ●(1876) TDE.BF 126b. Digeflusk, adj., tr. «Immobile, stable.» ●(1877) EKG i 184. Mez hen, digeflusk ha sounn evel eur peul, a grie atao : – Idolatriach ! idolatriach !

(2) Ferme.

●(1847) FVR ii. kalz hag a choumaz digeflusk ebarz ar Feiz.

(3) Bezañ digeflusk ouzh ub. : être ferme avec qqn.

●(1926) FHAB Du 434. ma vez mat ouz he zud, sioul e-kenver he gwaz, digeflusk ouz he bugale, habask ouz he anevaled, ha kempenn war bep tra.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...