v.
I. V. tr. i.
(1) Difiziout a : se méfier de.
●(1839) BSI xii. ezeus abusionou da zifiziout anezo. ●(1860) BAL 89. difiziout eus trugarez Doue, refiziout.
●(1915) MMED 362. Ursul a oue difiziet anezi da genta, ha da c'houde taolet er prizoun.
(2) Difiziout e : se méfier de.
●(c.1894) IJB.ms I 37. Oh ! deut atao ne bakoc'h ket ac'hanoun me ken rac me a zifficho enoc'h er vech all.
II. V. tr. d. Défier, braver.
●(1659) SCger 142b. diffiziout, tr. «desfier.»
●(1872) ROU 76b. Braver, tr. «Diffiout.»
III. V. pron. réfl. En em zifiziout.
(1) Désespérer.
●(17--) ST 24. Ret eo kemer kalon, n'en em zifiziet ket, tr. «il faut prendre courage, ne désespérez point.»
(2) Se défier.
●(1659) SC 102. oc'h en em diffiziout ahanoc'h oc'h vnan.
●(1904) DBFV 50a. hum zifieien, hum zefieien, v. pron., tr. «se défier.»