Devri

dieub .1

dieub .1

adj. cf. diac'hub

I. (en plt de qqc.)

(1) Débarrassé de ce qui encombre.

●(1732) GReg 245b. Debarassé, tr. «diéüb.»

●(1876) TDE.BF 122b. Dieub, adj., tr. «Débarrassé de ce qui encombre, parlant d'une table, du plancher, etc. (…) Cet adjectif ne s'applique qu'aux choses et non aux personnes.» ●pa vezo dieub an daol, tr. «quand la table sera débarrassée de ce qui gêne.» ●(1903) MSLp xii 281. pa vezo dieub ann daol «quand la table sera débarrassée» (cette expression est de Plabennec), Mil. ms. ●(1927) GERI.Ern 103. dieub, diaüb adj., tr. «débarrassé.» ●(1942) DRAN 143. Lamet o doa o c’hapotenn evit beza dieupoc’h.

(2) (Chemin) dégagé.

●(1868) FHB 197/322b. ne devoa ket ar vorianez lezet he hent gantha dieub.

(3) (Mains) libres.

●(1860) BAL 23. er parc pe er prad, dieub avoalh an daouarn evit delher crog en ul levr.

II. (en plt de qqn)

(1) Qui a accouché.

●(1927) GERI.Ern 103. dieub, diaüb adj., tr. «délivrée, qui a accouché.» ●(1942) VALLsup 2b. qui a accouché, tr. «dieub, diaüb, diac'hub.»

(2) Bezañ dieub diouzh udb. : être dégagé, libéré de qqc.

●(1872) ROU 80a. Dégager. Quand je serai dégagé de la moisson, tr. «pa vezin dieub diouz an eost.»

●(1909) KTLR 133. Ar re a gasan ganhen a ia d'ar baradoz evit beza eurus da viken ha dieub deuz poaniou ar bed-ma.

(3) Libre.

●(1867) FHB 135/243b. evit ma vije dieub pe dispeg da ober ar pez en divije Doue gourc'hemennet d'ezhan. ●(1868) FHB 157/6a. Ar relijiuz, evit guir, a zo stag gant al le a zentidigez, mes he galon a zo dieub.

●(1925) FHAB Here 370. gwechall, p'oa dieub ha diere.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...