Devri

dibuner .2

dibuner .2

m. –ioù, –où

(1) Dévidoir.

●(c.1718) CHal.ms i. Deuidoir, tr. «estel, dibuner, er har dibuner.» ●(1732) GReg 283b. Devidoir à rouet, tr. «Van[netois] dibunér. p. eü..» ●(1744) L'Arm 385b. Tournette, tr. «Dibunérr.. rieu.»

●(1897) EST 58. Mar dès ar beb gourhed kand tro d'en dibunér.

●(1903) EGBV 84. dibunér, m. pl. ieu, tr. «dévidoir.» ●(1903) JOZO xi. épad me troei dousik (…) en dibunér e zibun en ned… hag en amzér !…

(2) Karr-dibuner : dévidoir.

●(c.1718) CHal.ms i. Deuidoir, tr. «estel, dibuner, er har dibuner.»

(3) Draen-dibuner : pivot.

●(c.1718) CHal.ms iii. piuot, tr. «un dren, un dren dibuner.»

●(1904) DBFV 48b. dren dibunér, tr. «pivot (Ch. ms.).»

(4) (pêche) Travoul.

●(1744) L'Arm 389a. Travoul, tr. «Dibunérr.. rieu.»

(5) plais. Cul.

●(1924) DIHU 153/37. boutet ur iennad geton én é zibunér. ●(1931) FEZO 14. ha blot d'hou tibunér ! ●(1936) DIHU 301/100. Lakeit é bet er paotrig ar unan anehè, un dorchen raden glas édan e zibunér. ●(1939) RIBA 121. ur bellennad nadoéieu draillet édan é zibunér.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...