Devri

dibrofit .1

dibrofit .1

adj.

I. Attr./Épith.

(1) Mauvais, qui importune.

●(c.1500) Cb 83a. [fals] Jtem importunus / a / um. g. importunes / engres / perseuerans. b. diprofit.

(2) Inutile, dont on ne tire pas un profit moral.

●(1575) M 287. Sell peguen diproffit, eo dit felicite, tr. «Vois combien t'est inutile la félicité.»

●(1659) SCger 142a. dibrofit, tr. «inutile.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Infructueus, tr. «difroeh, Inutil', dibrofit.» ●Inutile, tr. «Inutil', dibrofit.» ●(1732) GReg 906b. Une pénitence trop tardive est souvent inutile, tr. «Ar binigenn a rear re zivézat, a so peurlyeçzâ dibrofid.»

●(1869) SAG 149. Ne dit ket da gredi (...) e ve bet sin ar Groaz edoare eun dra dibrofit evit ar bayaned-ze.

●(1904) DBFV 48b. dibrofit, dibourfit, adj., tr. «inutile, infructueux, sans profit, sans fruit.» ●(1911) SKRS II 133. Arabad eo e ve dibrofit evidomp ar skoueriou kaer a garantez roet deomp gant Marc'harit an Nobletz. ●(1922) EOVD 58. Ret é distag er galon doh en treu dibrofit. ●(1923) ADML 111. Ar veaj ne oue ket dibrofid evit tud Tro-milin.

(3) (en plt de la terre) Qui ne produit pas.

●(1905) IVLD 195. an douar dibrofit-se ne dalie netra. ●(1919) FHAB Here 110. Douarou (...) dibrofit, maro, paour. ●(1923) ADML 97. an douar-ze, dibrofid abaoue pell amzer.

(4) (en plt de qqn) =

●(1824) BAM 282. e vezo taulet ar servicher dibrofit en devaligen eternel. ●(1839) BSI 78. ul labourer paour, ur servicher dibrofidt, pehini na ree nemed ar pez a yoa dleet dezân da ober, ha c'hoas n'er grea qet mad.

II. Adv. Sans en profiter.

●(18--) SAQ I 112. Na lezit ket an devez eurus da dremen dibrofit.

●(1904) DBFV 48b. dibrofit, dibourfit, adv., tr. «inutile, infructueux, sans profit, sans fruit.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...