Devri

dibreder .1

dibreder .1

adj.

I. Attr./Épith.

A. (en plt de qqn)

(1) Sans souci.

●(1499) Ca 101b. Gruec dipreder. g. femme qui mett hors delle tout ennuy. ●(1647) Am 512. Rust a dibreder hen touez lycerou, tr. «Rude et sans souci parmi des draps.»

●(1659) SCger 38b. deloisir, tr. «dibreder.» ●(c.1718) CHal.ms iv. sans souci, tr. «dibreder, diuelconi, dissourci.»

●(1867) MGK 35. neuze vemp dibreder. ●56. Ar verc'h, war he meno, laouen ha dibreder. ●(1869) SAG 88. ne vankin ket da grezki danvez va zad ha va mam, o deuz bet bevet re zibreder. ●(1888) SAQ I 35. ne jom ket (…) ar speret disoursi, diaket, dibreder.

●(1904) DBFV 47b. diberdér, diberdé, dibredér, adj., tr. «insouciant, négligent, fainéant ; sans inquiétude, sans souci, sans ordre.» ●(1908) PIGO II 18. mouezig eur skrilh o kanan dibreder e-unanik penn en korn ar fornigell. ●(1911) BUAZperrot 132. a veve didrouz ha dibreder. ●(1930) KANNgwital 334/454. merc'hed dibreder ha diempenn. ●(1939) MGGD 25. kerz dibreder etrezek Roazon.

(2) Inoccupé, qui a du loisir.

●(1860) BAL 23. Amzer ! o ! neket amzer a vanco deoc'h. Daoust a ne vezit ket meur a veach dibreder avoualc'h evit mont a gostez da ober ur pennadic lenn. ●(1872) ROU 90b. Puisque j'ai du loisir, tr. «Pa oun dibreder, (b[as] et h[aut] L[éon].» ●(1877) EKG I 67. e viche dioc’h-tu bodet enn dro d’eomp kement den vak ha dibreder a viche e kear.

(3) Oisif, fainéant.

●(1659) SCger 55b. faineant, tr. «dibreder.» ●(c.1718) CHal.ms ii. faineant, tr. «didalué dibreder, feneant, Lurus.»

●(1856) VNA 175. d'apprendre aux enfants à être brutaux, querelleurs, oisifs, tr. «de zisquein bugalé de vout brutal, tabuterion, diberdér.» ●(1872) ROU 71a. Tud iaouanc a vezo dibreder en em dôlo da voalober, tr. «les jeunes gens qui sont oisifs s'abandonnent au mal.»

B. (en plt de qqc.) (Argent) oisif, improductif.

●(1633) Nom 201a. Pecunia otiosa, nummi vacui : denier oisif, auec lequel on ne pratique point : vn dyner dibreder, da lauaret eo, archant cuz pe gant hiny ne gounezer nep mat.

II. Adv. Insouciemment, négligemment.

●(1867) MGK 87. Ann eil hag egile (….) / a ielo d'ar ger / Great ho labour, ha skuiz, da gousket dibreder.

●(1904) DBFV 47b. diberdér, diberdé, dibredér, adv., tr. «sans inquiétude, sans souci, sans ordre.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...