Devri

diboanius

diboanius

adj.

(1) Attr./Épith. Facile.

●(1790) MG 435. mæs me garehai cavouét en hènd berran ha diboéniussan eid arrihue ér barfætion.

●(1838) CGK 16. Diboanyus ral e zeo arstad. ●(1856) VNA 226. C'est que je trouve cette méthode moins pénible, tr. «Rac ma cavan er mod-cé diboéniussoh.»

(2) Adv. Facilement.

●(1909) BLYA x. biskoaz zon n'am eus groet diboaniusoc'h…

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...