Devri

diavaeziñ

diavaeziñ

v.

I. V. tr. d.

(1) Exiler.

●(1896) HIS 64. penaus émé-ind, é hellehemb ni kañein hur hañenneu sañtél, a pe'n domb diañvézet ag hun bro ?

●(1904) DBFV 46a. dianvézein, v. a., tr. «éloigner, exiler (ag é vro, de son pays).»

(2) Extérioriser.

●(1932) BRTG 24. dianvézein é leuiné. ●(1942) DHKN 73. aveit diavézein er garanté berùidant e varè hé halon.

II. V. pron. réfl. En em ziavaeziñ : aller voir ailleurs.

●(1903) MBJJ 244. n'o deuz nemet en em ziavezi eur pennad.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...