Devri

diàrdreñv

diàrdreñv

m. & adv. cf. diadreñv

I. M.

A.

(1) Partie arrière.

●(1904) DBFV 46a. diardran, diadran, s. m., tr. «derrière, partie postérieure.» ●(1907) VBFV.bf 13b. diardran, s., m., tr. «arrière, derrière.»

(2) Croupe (d'un cheval).

●(1849) LLB 1205. Ihuel a ziaraug ha ront a ziar dran.

●(1904) DBFV 46a. diardran, diadran, s. m., tr. «arrière, croupe (d'un cheval).»

(3) Poupe (d'un navire).

●(1903) LZBg Gwengolo 224. Deu zén e zou é peb unan [ag ou bageu], unan én diaraug hag un al én diardran. ●(1904) DBFV 46a. diardran, diadran, s. m., tr. «poupe (d'un navire).»

(4) Revers, envers.

●(1904) DBFV 46a. diardran, diadran, s. m., tr. «revers, envers.»

B. par euphém. Postérieur, cul.

●(1924) DIHU 153/37. me ré boteu azé én hou tiardran. ●(1939) RIBA 55. stagein ur votézad doh é ziardran.

II. Adv. Par derrière.

●(1904) DBFV 46a. diardran, diadran, adv., tr. «par derrière.» ●(1907) VBFV.bf 13b. diardran, adv., tr. «par derrière.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...