Devri

diaraog

diaraog

m.

I.

(1) spat. Partie avancée, devant (d'un endroit).

●(1659) SCger 118a. le deuant de la teste, tr. «an diaraoc ar pen.» ●(1732) GReg 578b. Le devant du lit, tr. «Diaraucg ar guële.»

●(1876) TDE.BF 113b. Diaraok, s. m., tr. «Le devant.»

●(1904) DBFV 46a. diarauk, s. m., tr. «devant, partie antérieure.» ●(1934) FHAB C'hwevrer 57. Goude e teu war diaraok al leurrenn-c'hoari.

(2) temp. Bezañ e diaraog ub. : précéder qqn.

●(1857) HTB 138. Souezet a oe meurbet, o welet na gleve den o komz dean euz ar roue a oa en he diaraok.

II. spécial.

(1) (architecture) Façade, devant (de maison, de mur).

●(1633) Nom 142b. Frontispicium : le deuant de la maison : an diaraoc ves an ty, an pen á raoc ves an edifiçc.

●(1869) FHB 220/88a. kempen an diaraog euz a eun ti caer.

●(1903) MBJJ 265. duman ha duont war diarauk an tier. ●(1904) DBFV 46a. diarauk, s. m., tr. «frontispice.» ●(1912) BSGU 18. Doh diarauk er mén hiran. ●(1935) KANNgwital 393/88. Livet nevez oa bet diaraok ar mogeriou kroaz. ●(1940) DIHU 346/63. Un ti hepkén e uélan hag e zo diskaret en diaraog anehon.

(2) (marine) Proue.

●(1633) Nom 151a. Prora : la prouë : diaraoc an lestr.

●(1732) GReg 62b. L'avant d'un vaisseau, tr. «An diarauc eus a ul lestr.»

●(1904) DBFV 46a. diarauk, s. m., tr. «proue d'un navire.» ●(1925) BILZ 171. An tôliou-mor a strope hag a frege war diarog ar Vran (…) ar Vran a sik he diaraog el lamm.

(3) Face, devant.

●(1633) Nom 15b. Sinciput : le deuant de la teste : diaraoc an pen.

●(1732) GReg 39b. La partie antérieure de la tête, tr. «An diarauq eus ar penn.»

(4) Fanon (d'un bœuf).

●(1904) DBFV 46a. diarauk, s. m., tr. «fanon (d'un bœuf) (Ch.).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...