Devri

diabafiñ

diabafiñ

v.

I. V. tr. d.

(1) Déniaiser.

●(1732) GReg 266a. Deniaiser, tr. «diabaffi. pr. diabaffet.»

●(1876) TDE.BF 111b. Diabafi, v. a., tr. «Déniaiser.»

(2) Faire prendre conscience.

●(1864) SMM 91. An ifern, an eternite, setu aze daou c'her hag a dlefe ho tiabafi.

(3) Éveiller (l'esprit).

●(1924) FHAB Meurzh 104. diabafi ar spered ha souplat ar c'horf.

(4) Dessoûler.

●(1962) EGRH I 53. diabafiñ v., tr. « revenir à soi, après avoir été ivre. » ●(1981) ANTR 28. netra gwelloh da ziabafi Yann Gouer pa vez eur banne a re gantañ.

(5) Désétourdir.

●(1659) SCger 41a. desestourdir, tr. «diabafi.»

II. V. intr.

(1) Se déniaiser.

●(1732) GReg 266a. se deniaiser, tr. «diabaffi. pr. diabaffet.»

(2) Revenir à soi, reprendre connaissance.

●(1659) SCger 105a. retourner a soy, tr. «diabafi.» ●(1752) PEll 2. Diabaffi, tr. «revenir de son étourdissement.»

●(1876) TDE.BF 111b. Diabafi, v. n., tr. «reprendre ses esprits, revenir d'étourdissement.» ●(1890) MOA 248b. Reprendre ses esprits, tr. «diabafi, v. n.»

●(1919) TOBB 8-9. oun kouezet er jardin euz a 15 troatad uhelder. Chom a ran eno ; goude eur penad e tiabaffan hag e savan adarre.

(3) fam. Dessoûler.

●(1909) BROU 222. (Eusa) diabafi a toujours le sens de dessouler. ●(1935) CDFi 23 novembre. kousk aze breman ac'hann na ziabafo d'it, akre ! lonkezizun !

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...