Devri

devot

devot

adj. (religion)

I. Attr./Épith.

A. (en plt de qqn)

(1) Dévot.

●(1530) Pm 258. Ha bez creff deuot dre dotryn, tr. «Et sois fort et dévot par doctrine.» ●(1650) Nlou 29. tut deuot, tr. «gens dévots.»

●(1904) DBFV 44b. devot, adj., tr. «dévot, pieux.» ●(1911) SKRS II 213. eur plac'h devot.

(2) Bezañ devot da : être dévot à.

●(1889) ISV 148. evel ma voa devot da Sant Joseph.

B. (en plt de qqc.)

(1) Où on pratique la dévotion.

●(1869) FHB 216/52a. o vont da bardona d'eul lec'h devod benâg.

(2) De dévotion.

●(c.1680) NG 126. Canam ur can devot.

●(1894) BUZmornik 693. lenn levriou devot.

II. Adv. Dévotement.

●(1860) BAL 54. o selaou devod an ofern. ●(1869) FHB 216/53a. a ra devod tro ar chapel war he zaoulin noaz.

●(1911) SKRS II 212. ma klevimp devotoc'h an oferen en amzer da zont.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...