Devri

deval .2

deval .2

v.

I. V. intr. Descendre.

●(1849) LLB 545-546. Er hogus e zeval, e chanj én ur vrumen, / En ur razein en doar e rid hag hum zispen.

●(1904) DBFV 44b. dival, v. n., tr. «descendre.» ●(1907) VBFV.fb 29b. descendre, tr. «deval.» ●(1935) DIHU 291/233. devalet é de zeu gant.

II. V. tr. d.

(1) Descendre.

●(1904) DBFV 44b. dival, v. a., tr. «descendre (un chemin).»

(2) Pencher, incliner.

●(c.1718) CHal.ms ii. Incliner la teste, tr. «soublein er pen, deual er pen.»

(3) Deval ub. edan an treid : fouler qqn aux pieds.

●(1861) BSJ 96. Ne vou ispergnet nitra eid ou deval idan en treid.

(4) Avaler.

●(1821) SST 212. ér moment me receüer ha me tevaler en hostie.

III. V. pron. réfl. En em zeval : s'abaisser.

●(1825) COSp 139. éhal-cé sél mui ma hum zevalamp, sél mui en hum sàu en andefice.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...