Devri

chaseal / chaseiñ

chaseal / chaseiñ

v. tr. d.

(1) Chasser.

●(1659) SCger 23a. chasser aux bestes, tr. «chasseal lonèt.» ●(1732) GReg 156a. Chasser, poursuivre du gibier, tr. «chaçzeal. pr. chaçzeet.»

●(1878) EKG II 26. Da chaseal tud, enebourien ar Republik.

●(1915) HBPR 93. chaseal ar veleien (...) evel ma ra ar chaseour ar gedon.

►absol.

●(1612) Cnf.epist 22. monet da (…) chasceal. ●(1612) Cnf 30a. Lessel da cleuet offeren da sul (...) eguit monet da chasseal so pechet. ●(1633) Nom 30a-b. Canis venaticus, Galicus : leurier, chien de chasse, ou de venerie : leufran quy da chasseal.

●(1710) IN I 116. o vont da chasseal.

●(1910) MAKE 37. o vont da chaseal. ●(1911) BUAZperrot 132. e blijadur oa beza o chaseal.

(2) Repousser.

●(1621) Mc 7. pe quement bennac en be y chaceet pell diouziff. ●29. pan tacher do chaceiff ez quement ha maz galler.

(3) Chasser, faire partir, sortir.

●(1650) Nlou 81. Don chasseal, à sal an impala ezr (lire : impalaezr), tr. «pour nous chasser du palais de l'empereur.» ●458. Neuse ves an placc, dy grac (lire : dygrac) viont cacet, / Pell cre chacceet, tr. «alors ils furent renvoyés sans pitié, / chassés très loin.» ●479. pell cre en hoz chaceat, tr. «on les chassa très loin.»

●(1659) SCger 23a. chasser hors de la Ville, tr. «chasseal emes ar guer.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...