Devri

brignen / brignon

brignen / brignon

m.

I.

(1) Gruau.

●(1499) Ca 27a. Brignhen. g. grueau.

●(1659) SCger 64a. gruau, tr. «brignen.» ●134a. brignen, tr. «gruau.»

●(18--) SBI II 70. Brignon : Farine d'avoine qu'on détrempait pour faire de la soupe maigre, dans laquelle on mettait des légumes, comme dans la soupe grasse, et souvent du lait doux.

●(1927) GERI.Ern 70. brignen, brignon m., tr. «Gruau.»

(2) Soubenn ar brignen : soupe au gruau.

●(1857) CBF 10. Souben ar brignen, f., tr. «Soupe au gruau.» ●(1877) EKG I 191. en eur virvi va banne zoubenn ar brignenn.

●(1908) FHAB Mezheven 183. souben ar brignon. ●(1925) FHAB Ebrel 138. Eur skudellad soubenn ar brignenn a skarzas.

(3) Kaot, yod brignen : bouillie de gruau.

●(1732) GReg 221b. Coulis de gruau, tr. «Yod brignen sizlet. caudt brignen.»

●(1857) CBF 10. Kaot brignen, m., tr. «Bouillie de gruau.»

(4) Brignen zo ouzh e c'henoù : il est soûl.

●(1924) NFLO. saoul. il est saoul, tr. «brignoun 'zo ouz e c'henou.»

(5) local. Marc de graisse fondue.

●(1909) BROU 209. (Eusa) Brignoun, tr. «Marc de graisse fondue.»

II. Lakaat brignen en e zivrec'h : reprendre courage.

●(1732) GReg 809a. Reprendre courage, tr. G. Rostrenenn «lacqaat brignen èn e zivreac'h.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...