Devri

brabrav

brabrav

m. –ioù enfant.

(1) Joujou.

●(1732) GReg 86b. Un beau-beau pour les petits enfans, tr. «ur brabrao.» ●Je vous donnerai un beau-beau, tr. «Me a roï ur brabrao deoc'h.» ●(1744) L'Arm 28a. Beau-beau, tr. «Brebraou. m.»

●(1876) TDE.BF 69b. Braobrao, s. m., tr. «Joujou, des joujoux.»

●(1904) DBFV 30b. brebraù, m., tr. «belle chose, joujou.» ●(1907) VBFV.fb 57b. jouet, tr. «brabraù, m.» ●(1919) DBFVsup 10a. brabraù (Arv[or]), m., tr. «babiole, hochet.»

(2) C'hoari brabravig : faire joujou.

●(1957) AMAH 122. ne oan ket bremañ en gwir da c'hoari brabravig gant va buhez.

(3) par ext. Bijou.

●(1867) BUE 135. ha gwalinier, ha chapeledo, ha brabraoio.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...