Devri

bount

bount

m. & adv.

I. M.

A.

(1) Action de pousser sur qqc.

●(1903) MBJJ 109. bout ha jech.

(2) Taol-bount : poussée.

●(1902) PIGO I 174. mez an nor ne oa ket prenet ; 'n eun tol bout e tigoraz. ●(1910) MBLD 159. evit harz ouz an tôlio bout a deu deus kreiz ar bobl. ●(1924) BILZbubr 41/951. Eun tôl bout war an nor.

(3) Mise.

●(1904) DBFV 29b. bout, m., tr. «mise, action de mettre.»

(4) Action de repousser.

●(1904) DBFV 29b. bout, m., tr. «action de repousser.»

B. (botanique)

(1) Jeune pousse d'un arbre.

●(1902) PIGO I 223. ar boutou-ze a gresk ; delio a ziwan warne.

(2) Germe (de pomme de terre).

●(1933) ALBR 23. avalou-douar gant o boutou. ●74. avalou-douar gant boutou teo ha berr bet laket da gellida adalek miz du.

II. Loc. adv. Bount-divount : l'un poussant l'autre, se bousculant.

●(1941) SAV 19/23. o skampa kuit bunt-divunt. ●(1942) VALLsup 139a. qui reçoit et donne des poussées, tr. «bunt-divunt.» ●(1955) STBJ 119. bunt-divunt hag o stoka an eil ouz egile, e tilammas ar bardonerien war-zu ar c'hê.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...