Devri

boufoniñ / boufonal

boufoniñ / boufonal

v.

I. V. tr. d. Brutaliser.

●(c.1825-1830) AJC 2015. boufoned e oamp en eur feson gantan. ●2098. eharivas an tempest don boufonin a daré. ●3047. boufoned even gand ar send ha foetet gand an nele.

●(1968) LOLE 70. treitouret na boufonet den ebed. ●132. boufonet (T[regor]) = merzeriet.

II. V. intr.

(1) Faire le bouffon.

●(1744) L'Arm 24a. Badiner, tr. «Bouffonnein.» ●34b. Bouffoner, tr. «Bouffonein.» ●419a. Badinement, tr. «Eénn-ur boufonnein.»

(2) Boufoniñ gant ub. : s'amuser avec qqn.

●(1856) GRD 136. jamæs merh fur hag honest n'hum laca de hoari na de vouffonnal guet er bautrèd.

●(1904) DBFV 27b. boufonein, v. n., tr. «bouffonner, s'amuser.»

III. V. pron. réci. En em voufoniñ : se carresser sexuellement.

●(c.1785) VO 137. Gùélein e rait partout, ré youanq é spécial (...) doh hum vouffonein. ●(1790) MG 346. Un noz ean e yas guet-hi én ti, hac ind e hum laquas ou deu de hum vouffonein doh en daul.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...