Devri

birvilhañ / birvilhat

birvilhañ / birvilhat

v.

I. V. intr.

(1) (en plt de qqn) Être excité, agité.

●(1915) KZVr 116 - 23/05/15. Birvilha, verbe neutre, tr. «tressaillir de joie, de peur, se remuer, (s') émouvoir, Milin.» ●(1981) ANTR 157. Red eo distana goude re virvilla.

(2) (en plt d'un liquide) Bouillonner.

●(1925) BILZ 116. eur wazennig dour beo ha seder a virbille. ●(1939) MGGD 81. Briz e oa gorre ar mor gant pennou ar pesked o tont er-maez dioutañ ha birvilhat a rae gant ar firbouch a oa ennañ.

(3) (en plt d'une foule) S'agiter.

●(1985) AMRZ 39. Eun neiziad merien hag a virville, eur pez trouz ganto.

II. V. tr. d. Animer.

●(1931) VALL 26b. Animer ; exciter (le courage, etc.), tr. «birvilha.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...