Devri

badaouet

badaouet

adj.

(1) Étourdi.

●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Badaouet eo va fenn, tr. «la tête me tourne, Milin.» ●(1957) BRUD 2/47. Badaouet war an taol, e chomas ar houilh da grafigna chouk e gil.

(2) (en plt des yeux) Ébloui.

●(1580) G 1237. am dou lagat ho dou an douffme badouet, tr. «De mes deux yeux, tous les deux ; ne suis-je pas ébloui ?»

(3) Éméché, gris.

●(1868) FHB 193/293b. ne lavaran ket mezo, mes zoken abafet pe badaouet.

●(1932) FHAB kerzu 434. Ken bec'hiet e oa bet ar varlonkez ma chomas eur pennad mat eno difiñv evel badaouet d'ezi. ●(1938) SAV 11/17. Bez' e c'hell beza bistreñket, badaouet, tommet, tommet-mat, rous-vezo, mezo pe mezo-dall.

●(2005) SEBEJ 37. (Ar Yeuc'h) Badaoued était celui qui était légèrement ivre et meo dall s'il était ivre au point de tomber et de rester couché dans le fossé.

(4) Assommé.

●(1868) KTB.ms 14 p 179. hag a kouez d'ann douar evel un ijenn badaouet.

(5) Qui a perdu connaissance par la douleur.

●(1557) B I 593. Gruet hy entre dou badouet, tr. «que la douleur la fasse défaillir.»

(6) Ahuri.

●(1919) DBFVsup 5a. badaùet (M[eslan]), tr. «ahuri.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...