Devri

avielañ / avieliñ

avielañ / avieliñ

v. (religion)

I. V. tr. d.

(1) Évangéliser (un pays).

●(1866) LZBt Genver 72. karget d'avielin ar vro-ze. ●(1869) FHB 228/149b. ar vro oac'h karget da avieli. ●(1884) MCJ 76. goaid er re quetan e aviélas hur bro. ●(1891) CLM 63. aviélein er vrô.

(2) Évangéliser (les enfants).

●(1904) DBFV 14b. aviélein, v. a., tr. «évangéliser (les enfants), les bénir en lisant sur eux l'évangile de saint Jean.» ●(1927) GERI.Ern 32. aviélein V[annetais], tr. «évangéliser (les enfants), les bénir en lisant sur eux l'évangile de saint Jean.»

(3) Bénir.

●(1790) Ismar 549. èl ma tai d'er Fidelèt dré zevotion goulèn boud aviélét arlerh en Overèn. ●552. Er mod d'aviélein er bobl e zou ehue ur pratiq santel hac ancién.

II. V. intr. Lire l'évangile.

●(1907) VBFV.fb 39b. lire l'évangile, tr. «aviélein.» ●(1927) GERI.Ern 32. aviela v. n., tr. «chanter l'évangile.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...