Devri

avelek

avelek

adj.

I.

(1) Venteux.

●(1659) SCger 123a. venteux, tr. «auelec.»

●(1838) OVD 122. én un amzér ahuélêc ha gurunus.

●(1920) FHAB Meurzh 268. miz meurz a zo eur miz avelek ha dinatur. ●(1928) DIHU 199/203. miz merh e zou ur miz aùélek.

(2) Plein de vent.

●(1499) Ca 13b. gallice plain de vent. b. auelec.

●(1878) SVE 50 §318. eun ti bras hag eo avelok, tr. «une grande maison pleine de vent.»

●(1927) GERI.Ern 31. avelek adj., tr. «plein de vent.»

(3) par ext. Qui cause des vents.

●(1732) GReg 417b. Flatueux, euse, qui cause des vents. Aveleucq. avelecq. (...) Les pois et les féves sont flatueux, tr. «Ar pès hac ar fa a so aveleucq. pis ha fa a so boed avelecq.» ●(1744) L'Arm 159a. Les pois & les féves sont flatueux, tr. «Ar piss hag er fau a zou ahélêc (lire : ahuélêc).»

(4) sens fig. (Mots) qui n'ont pas de sens.

●(1869) FHB 211/11a. geriou braz avelok.

II. (en plt de qqn)

(1) Distrait, étourdi.

●(1659) SCger 82b. musard, tr. «aueloc.»

●(1839) BSI 44. hiniennou pere en em zalc'h parfedt en ilis, mæz pere a vez avelecq ha strantal er meaz.

●(1927) GERI.Ern 31. avelok adj., tr. «musard, tête vide.» ●(1933) MMPA 115. eur genitervez d'ezi, skanv hag avelek.

(2) Spered avelek : esprit distrait.

●(1869) FHB 228/150b. ne dint nemed sperejou aveleg.

●(1967) BAHE 54/26. spered avelek.

(3) (insulte) Penn avelek : tête légère, étourdi.

●(1909) FHAB Meurzh 78. A ! dont a rez, divar ar mare, eme Jeannett, penn diboell ! penn avelek !

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...