Devri

avantur

avantur

f. & conj. –ioù

I. F.

(1) Sort.

●(1331) Bossec f° 299. Henri Bossec alauar mar car doe me ambezo auantur mat ha quarzr tr. Herve Bihan « Henri Bossec dit : si Dieu le veut, moi j'aurai bonne et belle aventure » ●(14--) N 1199. Mazeo truant hon auantur, tr. «Notre sort est déplorable.» ●(1499) Ca 13b. Auantur. g. auanture. ●(c.1500) Cb 18b. g. par auanture b. dre auantur. ●ga. par bonne auanture. bri. dre auantur mat.

●(1659) SCger 22a. chance, tr. «auantur.» ●(1732) GReg 613b. Son horoscope le menace d'une fin tragique, tr. «E avantur a ziougan dezâ drouzivez.» ●(1790) MG 343. haval gueneign en e hoès ehue credét e hoai tonquét é avantur, fal pé mat, de bep-unan, ne vern petra en devezai groeit.

(2) Aventure.

●(1834) SIM 177. avanturiou an daou vreur.

●(1921) FHAB Meurzh 57. Dilezel ho mamm-vro ha redek an aontur.

(3) En avantur Doue : à la grâce de Dieu.

●(1862) BSH 7. A so abandonnet en avantur Doue ! ●92. mont pelloc'h en avantur Doue.

●(1909) KTLR 156. Bah ! petra dalv glac'hari ? Deomp, atao, en avantur Doue ! ●(1921) PGAZ 2. ha va skrid a gasan en avantur Doue.

(4) Hasard, accident.

●(1732) GReg 138b. Cas, accident arrivé par fortune, tr. «Avantur. p. avanturiou.»

●(1856) GRD 312. en ol burhudeu-cé en dès hum hroeit ou hunan pé dré avantur. ●315. ne za nitra dré avantur. ●(1883) IMP 34. Dre be seurt avantur pe zarvoud, camarad, / E zoc'h-hu digouezet amâ ebars er c'hoad ?

(5) Avantur vat : bonne chance.

●(1834) SIM 149. Doue da rei avantur vad dêc'h. ●(1844) GBI II 398. D'am c'hoerezed, avantur-vad, tr. «Et bonne aventure (chance) à mes sœurs.»

●(1964) KTMR 27. Kenavo, kamararad, hag avantur vad dit.

(6) En avantur : au hasard.

●(1790) Ismar 365. er just èl ma credér dirac Doué e zeliér larèt, ha jamæs doh en ahàu hac én avantur.

(7) D'an avantur = (?) à la légère (?).

●(1824) BAM 117. ar re a dou d'an avantur. ●293. ma o lavarfac'h d'an avantur, hep beza songet enno.

(8) D'an avantur Doue : à la grâce de Dieu.

●(1922) EMAR 73. Em eus balêt em bro e-pad ar miziou hanv, / D'an avantur Doue.

(9) (Bugel) diwar an avantur : enfant naturel, illégitime.

●(1851) GBI II 220. Ha p'am be daouzek krouadur, / Hi holl diwar ann avantur, tr. «Et quand j'aurais douze enfants, / Tous à l'aventure, (enfants naturels).» ●(18--) KTB.ms 14 p 273. ur plac'h hag a defoa bet eiz a vugale diwar an avantur (de vaga venere).

(10) Idée, opinion, façon d'envisager les choses.

●(1849) GBI II 324. Tri den eus a barous Plufur, / Maget er memeus avantur, tr. «C'était trois hommes de la paroisse de Plufur, / Elevés dans les mêmes idées.»

(11) Lavarout an avantur vat : dire la bonne aventure.

●(1790) MG 124. el lorberion-ze péré e hum vêl a larèt d'en dud ou avantur vat.

II. Loc. conj. En avantur ma : de crainte que.

●(1870) MBR 134. aoun o senti ouz he moumoun keaz, enn avantur na vije great goap anezhi.

●(1909) BROU 204. (Eusa) En avantur, tr. «de crainte que…»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...