Devri

armañ / armiñ

armañ / armiñ

v.

I. V. intr.

(1) S'armer.

●(14--) N 849. Me a gray alarm hac armaff, tr. «Je ferai du bruit et je m'armerai.»

●(1732) GReg 51b. On arme par tout, tr. «Arma a rear dre-oll.»

●(1935) BREI 389/3c. pa grogo eur vro da arma, eus he fenn he-unan, ar re all a grogo ive. ●(1935) BREI 399/4a. kelou spouronnus diwarbenn an Alamagn oc'h arma. ●(1935) BREI 420/3a. an diou vro a zalc'h da arma.

(2) (en plt d'un bateau) Être armé.

●(1970) GSBG 268. (Groe) ag ǝfǝze ǝrba :gew ǝndrow exarmiɲ (= hag e veze ar bagoù en-dro oc’h armiñ), tr. «Et les bateaux étaient de nouveau en train d’être armés (litt. d’armer).»

II. V. tr. d.

(1) Armer.

●(1499) Ca 11a. Armaff. g. armer.

●(1659) SCger 9a. armer, tr. «armi.» ●(1744) L'Arm 17a. Armer, tr. «Armein.» ●(17--) TE 126. Ean ou laquas [é soudardèt] itré tair bandèn hac ou armas én ur fæçon misterius.

●(1904) DBFV 11a. armein, v. a., tr. «armer.» ●(1927) GERI.Ern 25. arma v. a., tr. «armer.»

(2) Armer (un navire).

●(1732) GReg 226a. Faire la course sur Mer avec commission de la Cour, tr. «Arma listry ê cours.»

●(1847) MDM 14. armi listri.

III. V. pron. réfl. En em armañ : s'armer.

●(c.1500) Cb. g. commancier a armer en cheualerie. b. dezrou en em armaff e marhecyez / enem custumaff a bresel.

●(17--) TE 81. Ind e hum armas enta a uellan ma heèllènt.

●(1857) LVH 4. crechénion vad peré e zelié hum armein.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...