Devri

apoueañ / apoueiñ

apoueañ / apoueiñ

v.

I. V. tr. d.

(1) Appuyer.

●(1499) Ca 10a. Appoeaff. g. appoier.

●(c.1718) CHal.ms i. appuier, tr. «harzein, apoïein.»

(2) Soutenir.

●(1839) BESquil 278. Pihue en devehé apoéet er religion, p'en devehé creinnet en Apostolèd dirac en tyrantèd ?

II. V. pron. réci. En em apoueañ : s'entraider, se soutenir.

●(1838) OVD 176. haval doh perhinderion péré, én henteu diæz, rust ha risclus, e hum zalhe dourne-oh-dourne, eit hum apoéein ha quêrhet guet mui a assurance.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...