Devri

anataat

anataat

v.

I. V. intr.

(1) Apparaître, paraître, sembler.

●(1499) Ca 109a. Haznattat. g. apparoir.

●(1861) BSJ 282. Èl-cé é ma en invray streàuet é misq er gunéh ; a p'en dint hoah é guiaud ne hennatant quet bout dishaval en eil doh éguilé ; mæs a pe zihuodant en ou difforhér for æs.

(2) Devenir évident.

●(1732) GReg 661b. devenir notoire, tr. «Aznatât. pr. aznateët.»

●(1876) TDE.BF 12a. Anataat, v. n., tr. «devenir évident.»

●(1927) GERI.Ern 17. anataat v. a., tr. «devenir évident.»

(3) (en plt de qqc. d'abstrait) Se manifester.

●(1861) BELeu 23. Attàu a pe gonzé é hanaté un dra-benac ag ur gal én-hou.

II. V. tr. d. Rendre évident, prouver, démontrer.

●(1732) GReg 661b. Rendre notoire, tr. «Aznatât. pr. aznateët.»

●(1927) GERI.Ern 17. anataat v. a., tr. «rendre évident, prouver.» ●(1931) VALL 199a. Démontrer, tr. «anataat.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...