Devri

ampar .1

ampar .1

adj.

I. (en plt de qqc.)

(1) Impair.

●(1499) Ca 7b. Ampar. g. non per. l. hic et hec et hoc impar. aris.

(2) (en plt d'une qualité humaine) Incomparable.

●(17--) SP II 427. ho madelez impar. ●(17--) EN.ap 65. e gourag ampar, tr. «son courage sans pair.» ●(1783) BV 51/1273. …ma gourahg sou impar.

●(1850) MOY 169. va c'houraj impar.

(3) (en plt d'un membre malade) Sain, bien portant.

●(1879) BMN 308. Rag n'en doa bet nemed ober sin ar groas var ar gar glanv, hag hi ractal ampar evel biscoas.

(4) Sans égal, sans pareil.

●(1854) MMM 261. Eun ners impar ên dalc'h tachet e leac'h eus ê dourmant. ●(1866) SEV 130. poaniou ann ifern (...) ken impar dre ar boan a reont da c'houzanv. ●(1866) LZBt Gouere 171. neventio impar ann Europ.

II. (en plt de qqn)

(1) Sans pareil, sans égal.

●(1838-1866) PRO.tj 178. Ag en dachenn, impar evit dansal.

●(1920) KZVr 366 - 07/03/20. ampar, tr. «sans pareil, Treger.» ●(1922) IATA 17. Te vo ampar, va faotric-me, ma pakez ac'hanon.

(2) Bezañ ampar diouzh udb. : être compétent dans qqc.

●(1922) IATA 18. Ne pezo ket izoum da ober kig-ha-fars : n'out ket c'hoaz gwall ampar diouz an an dra-ze.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...