Devri

amoediñ

amoediñ

v.

I. V. intr.

(1) Perdre la raison.

●(1767) ISpour 106. Er Gourmandiss (...) e laqua quasi d'amoëdein. ●(1790) MG 314. amoædein e ran burhud.

●(1904) DBFV 6b. amoèdein, v. n., tr. «devenir sot.»

(2) S'affoler.

●(1838) OVD 171. chetu-ind attrapet él lace ; hag ur huéh meint hum louyet abarh èl ré dal, ind e amouêde én ur fæçon ne ellant mui hum zilouie. ●178. Er ré e hum gave de zaibrein ag er mél pussunius-hont, e amoêde hag e zou tourmantet dré gohadeu folleah.

(3) Faire le sot.

●(1904) DBFV 6b. amoèdein, v. n., tr. «faire le sot.»

(4) Amoediñ gant : s'enticher, se toquer, s'éprendre de.

●(1896) HIS 51-52. èl ma tenné d'er gouhoni, èañ e amoèdas get merhied a véz-bro.

●(1904) DBFV 6b. amoèdein, v. n., tr. «devenir follement épris (get, de).»

(5) Amoediñ ouzh : s'enticher de.

●(1939) KOLM 86. Meur a uéh é vehè kavet de laret anehon éh amoèdè doh en dudigeu, kement ma eùehè dohtè.

II. V. tr. d.

(1) Rendre stupide, faire perdre la raison, le bons sens.

●(1856) GRD 157. hemb caranté eid en dud youanq péré e amoêd eid ou zennein d'en hoari.

●(1904) DBFV 6b. amoèdein, v. a., tr. «rendre sot.»

(2) Amoediñ ub. : séduire qqn.

●(1790) MG 159. Eit hé amoædein, me gueméras un dé é prest dillad caër. ●164. eid amoædein er mèrhèt. ●345. a béré en hum chervige hoah en diaul eid amouèdein er Grechénion.

(3) Amoediñ ub. gant udb. : tromper, séduire qqn par qqc.

●(c.1785) VO 20. Te hès me amouèdet guet-ha zeværranceu.

III. V. pron. réfl. En em amoediñ.

(1) = (?) Devenir stupide (?).

●(1838) OVD 153. en ineanneu (…) rac ma hum amoêdant, èl ma lare hoah en Tad santel-zé, beta istimein er péh ne hanàuant quet.

●(1905) IMJK 296. hum amoedein é asé dizolein treu kuhet.

(2) En em amoediñ gant udb. : s'enticher de qqc.

●(1906) HPSA 17. Mar dalhet d'hum amoèdein get er follèheu-sé.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...