Devri

albani

albani

s. cf. azbani.

(1) Inquiétude, souci.

●(1919) DBFVsup 2a. albani (B[as] v[annetais]), tr. «manie, inquiétude.» ●4a. arvari, avari (Neull[iac], s., tr. «soucis. Cf. albani.»

(2) Travail, occupation.

●(1914) DIHU 108/88. Er hreisté-men ne hellein ket mirennein get er gas hag en albañni e zo ar me fen.

(3) Application.

●(c.1718) CHal.ms i. Il met toute son estude a faire du mal, tr. «eol albani e, ober drouc.»

●(1910) ISBR 171. a vihañnig nen doé kin albañni nameit kann berpet. ●(1919) DBFVsup 2a. albani (B[as] v[annetais])., tr. «manie.» ●4b. avari, (Pont[ivy]). V. albahen, albani, belbehen. ●(1934) BRUS 210. Une manie, tr. «un albañni.»

(4) Lakaat e albani da : s'appliquer à.

●(1939) RIBA 87. lakat é avari de ziskein obér.

(5) Bout en albani : être en grande occupation.

●(1966) LIMO 28 octobre. Denèb (lire : devèh) braz er bugad, ol er moéri (lire : moézi) ag er hartér e oé én avari.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...